Lees verder »]]> Gunnen op Waarde is een aanbestedingsmethodiek waarmee je meer rendement uit aanbesteden kunt halen. In de dagelijkse praktijk van Expanding Visions passen we dit al enige jaren  succesvol toe in (Eu)-aanbestedingen. Uitgangspunt is dat je de waarde van wat je gaat aanbesteden kenbaar maakt aan de markt in Euro’s in plaats van de traditionele puntenmatrix. Als aanbestedingsmethodiek richting de markt werkt dit prima.

Je krijgt aantoonbaar meer waarde voor je geld. De uitdaging is niet alleen  hoe je de waarde bepaalt van wat je gaat aanbesteden, maar vooral wie en hoe je dat doet! Meestal worden aanbestedingen gedreven door budgetstellingen die taakstellend vanuit de ‘business’ komen. IT en Inkoop gaan daarna de inkoopwaarden bepalen die ten grondslag moeten liggen aan de Gunnen op Waarde-aanbesteding. Niks mis mee natuurlijk. Of toch wel? De echte vraag is hoe het taakstellende budget tot stand gekomen is en door wie.

Vaak zien we dat het budget bepaalt wordt door historische afschrijvingen die aangereikt worden door de controller en dan bekrachtigd worden door de Business. Is dit wel goed opdrachtgeverschap en levert dit wel het door de Business beoogde resultaat op?

Hoe het anders kan

Een andere aanpak, die ook veel beter in het huidige tijdsbeeld past van ‘meer met minder’, is dat de Business allereerst de gewenste doelmatigheid bepaalt door waarde af te zetten tegen total cost of ownership. Het resultaat daarvan is een taakstellend budget voor de aanbesteding waarmee IT en Inkoop sneller aan de slag kunnen en een beter resultaat oplevert. Dit vergt vooraf meer inspanning van de business maar leidt wel tot een veel doelmatigere IT-aanbestedingsresultaat! Simpelweg een voorbeeld van hoe het vooraf afstemmen van verwachtingspatronen tot betere resultaten leidt.

Lees verder »]]> Tablets: in potentie de volgende digitale revolutie voor het primair onderwijs ná de digiborden. Vrijwel iedere leerkracht die ik spreek in het primair onderwijs zou ze graag hebben in de klas. Vanwege de intuïtieve bediening, maar ook vanwege de mogelijkheden om meer 1 op 1 te werken en daarmee invulling te geven aan gedifferentieerd onderwijs. Echter: 1 op 1 zou gegeven de huidige stand van zaken betekenen dat iedere leerling een eigen tablet moet hebben. Dit omdat alle  tablets op dit moment maar één gebruikersaccount aankunnen.

Brede inzet van tablets binnen een school zou zodoende een forse investering met zich meebrengen. Behalve in tablets moet er bij grootschalige toepassing namelijk ook worden geïnvesteerd in een professioneel gebouwdekkend WiFi netwerk, wat ook al snel enkele tienduizenden euro’s per locatie kost. Daarnaast moet er als je het goed wilt doen een individuele leeromgeving worden ingericht, die in ieder geval een substantiële investering in termen van tijd vraagt. Zolang de (werk)boeken niet volledig vervangen kunnen worden door een digitale variant, is het daarom lastig de businesscase voor tablets rond te krijgen. Ik ben dan ook bang dat veel van de veelbelovende experimenten die op dit moment lopen met tablet-klassen uiteindelijk niet verder worden opgeschaald, omdat domweg het geld ontbreekt.

Wat zou helpen om de businesscase voor de inzet van de tablets eerder rond te krijgen, is dat een tablet door meerdere gebruikers gebruikt kan worden. Net als de PC’s en laptops die nu in een verhouding van 1 op 5 gebruikt worden. Een school zou dan een pool van tablets kunnen vormen die op verschillende momenten door verschillende klassen/leerlingen gebruikt kunnen worden (met overigens wel alle bijbehorende logistieke vraagstukken). In principe kan dit nu natuurlijk ook al, alleen moet iedereen dan wel onder hetzelfde gebruikeraccount werken. Differentiatie is in dat geval niet mogelijk.

Gegeven voorgaande is het een hoopgevend gerucht dat Apple nu overweegt om de iPad geschikt te maken voor meerdere gebruikersaccounts. Mocht het inderdaad deze kant op gaan, dan wordt in ieder geval één van de barrieres die ik nu zie voor massale inzet van tablets in het primair onderwijs weggenomen.

Lees verder »]]> “Europa”, een prachtige film uit 1991 van Lars von Trier, indrukwekkend ook al ben je “tegen” Europa. Maar daar gaat het niet over!

Sinds afgelopen zaterdag horen en lezen we uitdrukkingen als “Brusselse bureaucraten”, “Domme dictaten” en “Rigide regels”. Iedereen heeft natuurlijk recht op zijn of haar mening, maar vooral op zijn of haar data!

En dat kan wel eens misgaan, zeker als er argeloos overeenkomsten worden afgesloten in het kader van “cloud computing”, “SaaS” en andere vormen van IT-dienstverlening waar uw data is opgeslgen bij uw dienstverlener.

Bij uw dienstverlener? Dat zal wel zo zijn, of niet? Vaak is het voor de afnemer (U dus) niet bekend waar zijn (of is het “haar”?) data wordt opgeslagen. Dat is niet handig, want stelt u zich voor dat uw data (zonder dat u het weet) is opgeslagen in een datacenter ergens in de Verenigde Staten. Als dat zo is dan handelt u mogekijk (en vaak onbewust) in strijd met de Wet Bescherming Persoonsgegevens die is gebaseerd op Europese richtlijnen en stelt dat persoonsgegevens niet mogen worden opgeslagen buiten de Europese Economische Ruimte (alle lidstaten van de Europese Unie inclusief Noorwegen, Liechtenstein, en IJsland).

Daarnaast loopt u dan het risico dat de Verenigde Staten met de “Patriot act” of de op handen zijnde “Cyber Intelligence Sharing and Protection Act”  (zie bijvoorbeeld http://www.forbes.com/sites/andygreenberg/2012/04/26/as-cispa-passes-house-the-fight-over-cispa-is-just-beginning/) in de hand het datacenter waar uw data worden opgeslagen “platleggen”. Om maar niet te spreken van de mogelijkheid dat de exploitant van het datacenter waar uw dienstverlener uw data (persoonsgegevens of niet) opslaat failliet word verklaard. Dat is vervelend als de betreffende datacenterexploitant een in Nederland gevestigde  onderneming naar Nederlands recht is, maar wat als het een onderneming naar Amerikaans recht is die in bijvoorbeeld India een datacentrum exploiteert?

Toegegeven, de situaties hierboven zijn voor de gemiddelde afnemer van clouddiensten in Nederland wat extreem. De vraag is en blijft of u zich bewust bent van de risico’s van “data buiten de deur”, in het bijzonder buiten de Europese Economische Ruimte….

Lees verder »]]> ‘Bring Your Own Device’ is hot in IT-land. Digitale nieuwsbrieven en tijdschriften staan er vol mee, je kan er zelfs workshops en cursussen in volgen, en veel organisaties zijn bezig met het opstellen van een BYOD-beleid. Maar waarom is dit op dit moment zo’n belangrijk item ? Een jaar of 2 geleden had immers niemand nog van BYOD gehoord. En toen gebruikten medewerkers toch ook (af en toe) hun prive laptop of mobiele telefoon ?

Belangrijk verschil met een paar jaar geleden is natuurlijk de tablet en ook de steeds slimmere smartphone. En nog belangrijker verschil met vroeger is dat medewerkers die tablet en smartphone nu privé al bezitten en gebruiken maar zakelijk nog niet. Dat was vroeger anders; de meeste mensen zullen hun eerste mobiele telefoon gekregen hebben van hun werkgever. Heden ten dage hebben mensen prive dus al een tablet (en een smartphone), maar hebben er nog geen ‘van de baas’ gehad. ‘De baas’ is vaak nog bezig met het maken van de tablet-businesscase: hoeveel uur besparen mijn mensen, hoeveel verbetert de medewerkertevredenheid en ons imago, en hoeveel papier bespaar ik door minder te printen ?

Als die businesscase rond is (prive is hij blijkbaar al rond) en iedereen zakelijk een tablet krijgt (en natuurlijk ook een smartphone), dan is het BYOD beleid ook gelijk niet meer nodig; tablet erin, BYOD eruit ! Wel nog even op de fiscale regeltjes letten natuurlijk….

Lees verder »]]> U geeft gevoelsmatig veel geld uit aan IT en wat levert het nu eigenlijk op? De kosten (Total Cost of Ownership) bepalen is vaak al lastig genoeg. Benchmarken kan nuttig zijn om een beeld te krijgen hoe u het relatief gezien in uw branche doet. Altijd leuk om te weten. Het is echter veel interessanter te weten wat de waarde van IT voor uw specifieke situatie is.

Stel u geeft 3% van uw begroting uit aan IT en met veel passen en meten lukt het om 20% op IT te besparen. Dit is dan 20% van 3% ofwel slechts 0,6% van uw totale begroting. Als dat kan dan moet u dat natuurlijk niet nalaten. Zou het echter niet veel meer zoden aan de dijk zetten als de waarde van IT duidelijk zou zijn? Misschien kan met 10% meer budget wel de doelmatigheid verdubbeld worden.. Door de waarde te delen door de TCO verkrijgt u de doelmatigheidsfactor. Is deze kleiner dan 1 dan kan waarschijnlijk het IT-budget omlaag. Is deze hoger dan 1 dan bent u goed bezig.

Door deze exercitie te doen wordt het duidelijk wat de echte doelmatigheid van het IT-budget is en gaat u gefundeerd gaan sturen op het IT-budget. Meer met minder wordt dan meer dan alleen de kaasschaaf er over halen! Hoeveel geld verliest u dagelijks aan ondoelmatige IT? Hoog tijd voor een doelmatigheidsanalyse? Er zijn 3 stappen voor nodig:

1) Doelmatigheid van alternatieven uitwerken

2) Ambitie afzetten tegen best bijpassende alternatief

3) Actieplan opstellen en uitvoeren

Resultaat: Meer rendement uit IT voor uw organisatie!

Lees verder »]]> Er hangt iets in de lucht. De aanstaande beursgang van Facebook om precies te zijn. Afgaand op de publicaties van de afgelopen dagen iets wat de gemoederen aardig bezig houdt. Luuk Koelman, columnist en broodschrijver, positioneerde Facebook op 5 april j.l. als een zeepbel. Volgens hem worden cijfers over het gebruik van Facebook enorm opgeblazen. Enkel en alleen om meer geld aan adverteerders te kunnen vragen. Peter Olsthoorn, multimedia journalist, fulmineerde vervolgens op 16 april j.l. tegen de publicatie van Koelman en stelde dat Facebook mogelijk het internet overneemt.

Wie er ook gelijk heeft: in ieder geval vond Sergey Brin, één van de oprichters van Google, het deze week nodig om een waarschuwing af te geven. Volgens hem brengen partijen als Facebook en Apple de vrijheid van het internet in gevaar. En daarmee het verdienmodel van Google. Maar dat vergat hij erbij te vertellen.

Google ziet de bui al hangen. Facebook, dat geen gegevens wil delen met de buitenwereld, dat miljarden ter beschikking krijgt om zijn gesloten omgeving nog verder uit te breiden. Iets wat haaks staat op de filosofie en het verdienmodel van Google. Ik kan me de reactie van Brin dan ook wel voorstellen. Aan de andere kant: Facebook heeft de ratrace met andere social networks wel gewonnen, maar als het maar groot genoeg wordt, wordt het waarschijnlijk allemaal net zo onoverzichtelijk als het huidige world wide web en wil iedereen een goede zoekfunctie a la Google.

Bovendien vraag ik mij af in hoeverre Facebook überhaubt de potentie heeft nog veel verder te groeien. Dit gegeven het feit dat er in tegenstelling tot op het world wide web binnen Facebook allerlei spelregels worden gehanteerd. Begin deze week las ik bijvoorbeeld nog dat “tepels” niet zijn toegestaan op Facebook en dat de grens wordt gelegd bij afbeeldingen van “borstvoeding”.  Nu ben ik zelf niet iemand die continue op zoek is naar naakt, maar het is toch alom bekend dat porno big business is op het internet. Ik denk dan ook dat er heel veel mensen zijn die net als ik blij zijn met de openheid van het world wide web.

Natuurlijk, het is af en toe best wel zoeken naar de juiste informatie, en vervolgens moet je heel kritisch kijken naar de bron. Maar wordt dat probleem in de toekomst niet opgelost via het semantische web? Ik ben erg voor keuzevrijheid. De ene keer zal ik gebruik maken van Facebook en de andere keer voor het world wide web. Daarbij neem ik dan maar voor lief dat ik in alle gevallen lastig gevallen wordt door allerlei reclame-uitingen.

Hoewel: als er een social network was waarbij ik tegen betaling van een maandelijkse vergoeding van bijvoorbeeld Eur 1,– per maand de garantie zou krijgen dat mijn privacy volledig gewaarborgd was en ik en mijn vrienden niet lastig gevallen zouden worden met reclame, zou ik daar direct lid van worden. Met 850 miljoen leden, zoals in het geval van Facebook, is dat toch ook een aardig verdienmodel?

Lees verder »]]> Mobiele providers komen niet meer rond van de opbrengsten van alleen bellen en SMS’en. Gebruikers van smartphones moeten daarom meer gaan betalen voor hun dataverbruik. Daar waar er eerst sprake was van ‘onbeperkt’ dataverbruik voor een vast bedrag per maand moet er nu bij bijna alle nieuwe abonnementen gekozen worden uit bundels met MB’s per maand. En die keuze wordt (natuurlijk weer) zo moeilijk mogelijk gemaakt, want niet alleen moet er gekozen worden uit het aantal MB’s, maar ook uit hoeveel het kost als je over de grenzen heen gaat, en ook nog hoe hoog de snelheid is. Welke bundel moet je nou kiezen ?

Consumenten met een iPhone of Android smartphone blijken ‘MB-grootverbruikers’ te zijn; zij gebruiken 2 a 3 keer zo veel MB’s als de gemiddelde zakelijke gebruiker. En van die zakelijke gebruikers gebruiken de Blackberry gebruikers veruit het minst. Het gemiddelde in de zakelijke omgeving zit nog rond de 100 MB / maand, maar is sterk stijgend en verschild dus aanzienlijk per type toestel. Ook het gebruik van toepassingen kan het dataverbruik doen toenemen, zo blijkt Apple’s spraakbesturing Siri het dataverbruik ongeveer te verdubbelen.

Uiteraard zijn er allerlei calculators die een indicatie van het verwachte dataverbruik geven, hiernaast zijn er diverse app’s die het dataverbruik daadwerkelijk meten. Omdat vrijwel alle nieuwe abonnementen uitgaan van de limiet op ‘mobiel internet’ is het zaak tijdig zo’n app te installeren. Een goede zakelijke MDM tool is natuurlijk nog mooier. Als het nieuwe abonnement dan aan de orde is kan de juiste keuze worden gemaakt.

Lees verder »]]> Recent was er weer veel te doen over de vraag wie de markt voor cloud computing zal gaan domineren. Zijn het de specifieke cloud leveranciers als Amazon en Rackspace? Of zijn het de traditionele telecomproviders?

Vooral voor de telecomproviders valt natuurlijk wat te zeggen. Zij bieden immers de noodzakelijke verbindingen, beschikken over het algemeen over goed uitgeruste datacenters (sorry Vodafone) en zijn bovenal al volledig ingericht om het ‘pay-per-use’ model toe te passen. En dat laatste is toch echt cruciaal in het cloud business model. Toch acht ik ze niet in staat om de sprong te maken. Het bieden van typische cloud diensten, zoals server- en opslagcapaciteit, is namelijk van een volstrekt andere orde dan het bieden van datacom diensten. Zowel vanuit een technologisch als een beheerperspectief. Dat lijkt de weg vrij te maken voor de eerder genoemde cloud leveranciers.

Nou, toch niet helemaal. Deze partijen zijn namelijk vooral ingericht rond ‘volume’ en ‘standaardisatie’. Prima vanuit hun eigen perspectief, maar u als klant wilt vooral specifiek op uw organisatie toegespitste IT diensten. En juist hier zien we de opkomst van gespecialiseerde cloud leveranciers. De ene partij is goed in het bieden van e-mail uit de cloud, de ander biedt CRM applicatie als dienst aan. Maar ja, een groot deel van dat soort systemen moet waarschijnlijk ook met elkaar praten. En daar heb je dus weer een platform voor nodig en natuurlijk verbindingen. In fijn IT-jargon noemen we dit ‘cloud orchestratie’ en ‘multiple sourcing’. Klinkt leuk, maar wie gaat dat dan allemaal regelen?

En hier komt volgens mij de nieuwe dominante partij aan: de cloud makelaar. Een partij die al die diensten aan elkaar plakt. Hoewel volgens sommige de rol van deze cloud brokers nog niet geheel helder is lijkt het mij een kwestie van tijd. Anders ziet u straks door de vele wolken de cloud niet meer.

Lees verder »]]> De Wet van Moore. U kent hem vast wel. Elk jaar verdubbelt de capaciteit van het aantal transistors in een geintegreerde schakeling, ook wel vrij vertaald : de capaciteit van IT verdubbelt elk jaar. Daarom komt IT elk jaar bij de Business om meer geld vragen omdat er nieuwe technieken zijn en alles vervangen moet worden. Peter Hinssen stelde laatst dat tijden zijn veranderd tijdens de economische crises. Volgens hem is de moderne uitleg van de Wet van Moore dat de Business naar IT toe komt en vertelt dat dit jaar het IT-budget weer met 50% omlaag gaat!

Alle gekheid op een stokje, IT-budgetten groeien tegenwoordig niet meer tot in de hemel. We moeten meer of hetzelfde voor minder geld doen. 10-20% minder IT-budget horen we regelmatig. Echter wie bepaalt waar dit ten koste van gaat? Stel het IT-budget bestaat voor 70% uit in standhouding, voor 20% uit vernieuwing en voor 10% uit innovatie. IT redeneert: Met 20% minder is de meest eenvoudige ingreep om 10% van vernieuwing af te halen en innovatie te schrappen. Per slot van rekening moeten we wel kunnen doordraaien. IT wordt hiermee als een kostenpost behandeld.

Maar wat is eigenlijk de waarde van IT voor de Business? Misschien is het wel zo dat het instandhoudingsbudget goed is voor 70% van het budget en slechts voor 30% waarde terwijl vernieuwing voor 40% en innovatie wel eens voor 30% waarde kan zorgen. Door 20% IT-budget te schrappen op vernieuwing en innovatie schrappen we 50% waarde voor de Business weg! Mogen we dit dan wel overlaten aan IT? Business grijp de regie, wees duidelijk naar IT en redeneer vanuit het waardeperspectief voor de Business! Wat is de waarde van IT voor uw organisatie?

Lees verder »]]> Afgelopen woensdag werd Vodafone Nederland getroffen door een brand in één van haar netwerkcentrales. Met als gevolg dat woensdag ruim 1 miljoen abonnees niet konden bellen, c.q. mobiel internetten. Nu, op zondagavond, zijn volgens de laatste update de problemen nog steeds niet helemaal opgelost. Sommige mensen moeten het dus al 5 dagen zonder mobiel internet en in sommige gevallen mobiele telefonie doen. Tenzij ze inmiddels zijn overgestapt naar een ander provider (prepaid of een nieuwe abonnement).

Er zijn meerdere partijen die lessen kunnen trekken uit dit incident. Ten eerste Vodafone. Maar zeker ook de abonnees van mobiele providers. Laat ik beginnen met Vodafone.

Vodafone

Hoe kan het dat een partij die een product als mobiele telefonie en mobiel dataverkeer levert aan zo’n groot gedeelte van de Nederlandse bevolking zo’n cruciaal onderdeel van haar netwerk zo knullig beveiligd heeft? Er kan dus blijkbaar iemand ongezien bij een netwerkcentrale komen en dan brand stichten in een container (want dat schijnt de oorzaak te zijn) die zo dicht bij het pand staat dat het vuur over kan slaan. Vervolgens is er brandweer nodig die de brand blust met bluswater. Wat uiteraard killing is voor de aanwezige apparatuur.

Iedereen die wel eens in een modern datacenter is geweest weet dat het ook anders kan. Een dergelijk object staat op een terrein dat is uitgekozen op basis van een omgevingsverkenning. Er is sprake van een vrijliggend perceel met hoge hekken er om heen en in de omgeving zijn geen risicovolle bedrijven gevestigd. Overal is videobewaking en bewegingsdetectie, en zodra iemand probeert binnen te komen zijn er bewakers in de directie nabijheid paraat. Desondanks is het uitgesloten dat er containers tegen het pand aan staan die in brand gestoken kunnen worden. Brandstichting is vrijwel uitgesloten. Omdat er ook van binnenuit brand kan ontstaan hangt er de nodige branddetectie-apparatuur inpandig. Mocht er brand uitbreken dan wordt automatisch binnen enkele seconden gas de serverruimtes binnengeperst, die ervoor zorgt dat de zuurstof verdwijnt. Het eventuele vuur dooft dan vanzelf en blussen met water is niet noodzakelijk. Ook met grootschalige incidenten is in veel gevallen rekening gehouden. Mocht er bijvoorbeeld heel toevallig een vliegtuig op een bepaald datacenter storten, dan is er in de meeste gevallen sprake van een uitwijklocatie, waar een backup van alle data etc. staat.

Ik begrijp dat er aan een datacenter zoals hiervoor omschreven een ander prijskaartje hangt dan aan de inrichting van de ruimte waar de netwerkcentrale van Vodafone gehuisvest was, maar het lijkt me toch het overwegen waard. Klanten die weglopen kosten ook geld.

Abonnees

En dan de abonnees. Een aantal begon gelijk te schreeuwen over schadevergoedingen, bijvoorbeeld omdat zij omzet misliepen doordat zij voor klanten niet bereikbaar waren. Een ander klaagde over het feit dat haar middag was verpest doordat zij een vriendin niet had kunnen vinden omdat zij wel een tijdstip hadden afgesproken om elkaar in de stad te ontmoeten, maar geen locatie. Deze mensen zou ik willen aanraden nog eens goed naar de leveringsvoorwaarden van hun provider te kijken. Iedereen denkt wel dat in ieder geval de telefoon het gewoon altijd moet doen, maar in de meeste gevallen wordt een beschikbaarheid van 95% op jaarbasis gegarandeerd. Dat betekent dat het netwerk er in principe zo’n achttien dagen per jaar uit mag liggen zonder dat de provider ingebreke kan worden gesteld. Dit geldt overigens niet alleen voor Vodafone. Misschien toch ook maar een vaste lijn als backup aanhouden. Kan ook handig zijn als je telefoon weer eens uit je borstzakje in de WC-pot glijdt!