iPad initiatief voor onderwijs in Italië niet per definitie een succes

Deze week werd bekend dat de Italiaanse regering met steun vanuit Brussel ruim Eur 50 miljoen gaat investeren om scholen te voorzien van PC’s (iedere klas één PC) en docenten van iPads. Dat wil zeggen de docenten in Zuid-Italië. Die in Noord-Italië worden geacht er zelf één aan te schaffen. Het initiatief is ingegeven door het feit dat Italië ver achterloopt op andere Europese landen voor wat betreft bijvoorbeeld het internetgebruik. De regering wil het gebruik van IT en internet stimuleren omdat men denkt dat de IT-branche een belangrijke toekomstige werkgever zou kunnen zijn. Klinkt allemaal heel nobel, maar wat is de kans van slagen van een dergelijk project?

In Zuid-Korea en Turkije lopen vergelijkbare projecten, zij het dat daar enkele honderden miljoenen worden geïnvesteerd en niet alleen docenten een iPad of een concurrerende tablet krijgen, maar ook alle leerlingen. Bovendien heeft men er daar ook aan gedacht dat er behalve in apparatuur ook geïnvesteerd moet worden in verbindingen (draadloos), content en de begeleiding van docenten. Niet alleen om hen te leren omgaan met de apparatuur, maar ook om hen te leren IT in te zetten ten behoeve van de didactiek. Iets wat naar mijn mening  cruciaal is, maar wat ik niet heb kunnen terugvinden in de plannen van de Italiaanse regering.

Op zich een goed initiatief van de Italiaanse regering. Men heeft een doel voor ogen en probeert het op deze manier te bereiken. Ik heb zelf ook wel eens voorgesteld alle directeuren van een schoolbestuur te voorzien van een tablet. Puur om ze kennis te laten maken met de mogelijkheden die er zijn, ze één en ander te laten ervaren, en op die manier het enthousiasme aan te wakkeren. Gezien de gebruikersvriendelijkheid van de interface leent een tablet zich daar prima voor. Deze maatregel stond echter niet op zichzelf en maakte onderdeel uit van een omvangrijk programma, waarvan het aandragen van adequate content en de begeleiding en scholing van docenten en management de meeste aandacht kreeg.

Ik hoop oprecht dat er meer achter de Italiaanse plannen zit dan in de media naar voren is gebracht. Anders zijn in ieder geval twee van de vier aandachtsgebieden uit het ‘Vier in Balans’ model niet ingevuld en dreigt er een fiasco.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *