IT-kennis en -vaardigheden: “stuck in the middle!”

jeely-beansKennis en vaardigheden van leerkrachten zijn cruciaal voor de kwaliteit van het onderwijs. Dat geldt ook en vooral voor de kennis en vaardigheden ten aanzien van de toepassing van IT in het onderwijs. Veel van onze cliënten vragen ons hoe ze deze kennis en vaardigheden op een verantwoord (dat wil zeggen: goed genoeg) niveau willen brengen en houden.

Wat ons betreft is het uitgangspunt daarbij dat het afgelopen is met de vrijblijvendheid! Met vrijblijvendheid bedoelen we hier de afwachtende en reactieve houding die we nog bij (te) veel leerkrachten aantreffen. Ook steeds meer instellingen realiseren zich dat, zeker als we ze confronteren met de vaardigheden op het gebied van onderwijskundige kennis en vaardigheden.

En juist nu IT meer en meer een onderdeel wordt van het onderwijsproces zouden kennis en vaardigheden ten aanzien van IT net zoals onderwijskundige kennis en vaardigheden moeten worden benaderd. Dat begint bij de instroom: u neemt toch ook geen leerkrachten zonder startkwalificatie aan? Maar om een goede selectie te maken zult u een minimum niveau van kennis en vaardigheden ten aanzien van de toepassing van IT in het onderwijs moeten vaststelen.

Hoe zit het met de huidige bezetting? Die zullen op een door u vast te stellen tijdstip ook dat minimumniveau moeten bereiken. En wilt u leerkrachten aanspreken als ze het vereiste niveau niet behalen, handhaven of verbeteren dan zult u een en ander in de HRM-cyclus moeten inbedden.

Heeft u dat allemaal geregeld, dan is het zaak dat de kennis en vaardigheden niet vastroesten maar gedeeld en verrijkt worden door en onder collega’s. Daar ligt voor velen een stevige uitdaging! Belangrijkste succesfactor daarbij is hoe u dit organiseert.

Wij onderscheiden drie modellen: (1) delen en verrijken binnen de school, (2) delen en verrijken tussen een aantal scholen, (3) delen en verrijken bovenschools aanpakken. Model 1 lijkt de autonomie van de school te respecteren, maar voor het werk dat er mee los komt is vaak maar weinig tijd beschikbaar. Model 3 kent dit nadeel niet maar knelt mogelijk met de autonomie van de scholen. In model 2 worden taken en rollen ingericht die de kennisdeling en verrijking voor een portefeuille van scholen op zich nemen. Dat model lijkt het beste van twee werelden te combineren: voldoende tijd en authenticiteit. “Stuck in the middle” dus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *