Uw smartphone kan horen, zien, ruiken en proeven

horenzienJa, het staat er echt. Computers kunnen (op korte termijn) horen, zien, ruiken en proeven. Tenminste als we IBM mogen geloven. De technologiereus geeft regelmatig voorspellingen over de toekomst van informatietechnologie en zit er natuurlijk ook wel eens naast. Maar eerdere voorspellingen als realtime spraakvertaling, betaaltechnologie via mobiele telefoon en zelfparkerende auto’s zijn allemaal wel uitgekomen. Nu is de ‘horen, zien, ruiken en proeven’ voorspelling al weer ruim een jaar oud, maar ontwikkelingen in de sensortechnologie doen vermoeden dat dit binnen een aantal jaren wel eens uit zou kunnen komen. Blijft natuurlijk de vraag: wat moet je ermee?

IBM gaf hier vorig jaar al een paar prachtige voorbeelden van. Met name in de gezondheidszorg zijn de mogelijkheden legio. Even blazen in je smartphone en een eerste analyse wordt meteen doorgezet naar de behandeld arts. Maar ook voorspelt men het einde van de kok. “Binnen vijf jaar weet een computer beter wat ik lekker vind dan ik zelf”, zegt IBM-wetenschapper dr. Lav Varshney. Lijkt mij een bizar idee, een computer die beter is dan topkok Jonnie Boer. Tegelijkertijd moeten we niet vergeten dat ook schaker Garri Kasparov ooit werd verslagen door een computer, iets wat hijzelf altijd voor onmogelijk had gehouden. Overigens was deze computer (Deep Blue) gebouwd door, u raadt het al, IBM. Maar stel dat genoemde voorspellingen uitkomen, kan het onderwijs hier dan ook eenvoudig gebruik van maken?

De mogelijkheden lijken eindeloos maar een zinnige toepassing zit natuurlijk niet alleen in die smartphone. Het gaat uiteindelijk om ‘slimme’ software die de kansen die dit soort sensortechnologie biedt gaat benutten. En daar gaat het fout. De meeste educatieve applicaties maken ook nu nog nauwelijks gebruik van moderne technologie. Hoewel een apparaat als de iPad toch ‘al’ weer ruim 4 jaar bestaat zijn er nog erg weinig apps voor het onderwijs die de tablet optimaal benutten. Laat staan voor een smartphone. Het is niet voor niets dat de meest toegepaste apps in het onderwijs gewoon ‘standaard’ apps zijn die helemaal niet specifiek voor het onderwijs zijn ontwikkeld. Denk aan Pinterest en Socrative. De uitgevers van educatieve software lopen hopeloos achter deze ontwikkelingen aan. Maar echt kwalijk kan ik het ze niet nemen. Het tempo van technologische verandering ligt namelijk heel erg hoog en het ontwikkelen van nieuwe toepassingen is een kostbare zaak. Helemaal gegeven de in omvang kleine Nederlandse onderwijsmarkt.

De oplossing ligt wellicht in het ‘inbedden’ van standaard apps binnen methodegebonden software. Want ook voor uitgevers geldt dat je echt niet alles zelf hoeft te ontwikkelen. Het scheelt in ieder geval tijd en daarmee wordt het ook mogelijk om sneller innovatieve technologie in het onderwijs toe te passen. Zodat onze kinderen straks ook virtueel kunnen horen, zien, ruiken en proeven. Of dat allemaal even nuttig is weet ik niet, maar spannend is het in ieder geval wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *