In 2015 gaan we eindelijk iets begrijpen van IT

lampjeIn 2014 werden we allemaal verrast door de onthullingen over de vrij hopeloze en peperdure IT binnen de overheid. Alhoewel, verrast waren we natuurlijk niet echt. Het was een publiek geheim dat dit al jaren zo ging en in het ‘IT-wereldje’ was er echt niemand verbaast. Dat er iets moest gebeuren stond vast maar de aanbevelingen van de commissie Elias bieden hiervoor (te) weinig houvast.

Die aanbevelingen lijken zich vooral te richten op meer controle en toetsing. Zet er maar weer een laag tussen die gaat controleren of een project wel voldoet. De vraag is dan aan welke criteria zo’n project dan wordt getoetst. Dat zullen waarschijnlijk objectieve en enigszins abstracte criteria zijn. Ik mag in ieder geval hopen dat dit ‘departement van controle en toetsing’ zich niet gaat bemoeien met de inhoud. Maar als er dan een project voorbij komt wat aan alle kanten rammelt en waarschijnlijk buitensporige kosten met zich mee gaat brengen dan moeten we ons eigenlijk vooral afvragen waarom dit project überhaupt is ingediend. Wie heeft dit goedgevonden?

Nog veel te veel worden projecten gestuurd en bepaald door het eerder genoemde ‘IT-wereldje’. Of dit nu de IT-afdeling is of een externe leverancier maakt hier verder niet uit. Het gebrek aan kennis en inzicht bij de opdrachtgever is een belangrijke oorzaak voor het mislukken van projecten. De parallel met het onderwijs is eenvoudig te maken. De afgelopen jaren zijn bijvoorbeeld smartboards massaal de klassen ingereden. Dat kostte heel veel geld en heeft niet bijster veel opgeleverd. De meeste van die dingen ontstijgen qua gebruik nauwelijks het niveau van ‘een wit laken aan de muur’. Typisch een project dat werd gestuurd door externe, technologische, drijfveren. Maar de docent was niks gevraagd en de opdrachtgever had er niet heel veel kaas van gegeten. Dus werd het niks.

Een extra laag (bijvoorbeeld een informatiemanager) binnen de organisatie die hier had op gecontroleerd (‘waarom doen we dit eigenlijk’) had in geval van die smartboards wellicht nog geholpen. Maar als de gewenste IT-toepassing nog onderwijs specifieker is dan wordt het lastig. Voor je het weet gaat de informatiemanager bepalen welke toepassingen in de klas moeten worden gebruikt. En dat is nu juist de situatie waar we van af willen: dat de IT-afdeling bepaalt wat u mag gebruiken. Als er iets de innovatie met IT in het onderwijs kapot kan maken dan is dit het wel.

De rol van informatiemanager die kaders bewaakt en richting geeft aan mogelijk toekomstige ontwikkelingen kan heel zinvol zijn. Maar zonder afdoende kennis en vaardigheden bij de rest van de organisatie is het een vrij kansloze missie. En daar zit de crux. Te vaak hebben we het over kennis en vaardigheden van de docenten. Minstens zo belangrijk echter is het kennisniveau van directies en bestuurders. Die zijn immers de opdrachtgever. Natuurlijk kan de informatiemanager hierbij een belangrijke ondersteunende rol spelen maar het management dient zelf het besluit te kunnen nemen. En daar heeft hij of zij toch echt wat fundamentele IT-kennis voor nodig. Stel dat de accountant ter goedkeuring de jaarrekening voorlegt en de bestuurder heeft geen idee wat immateriële vaste activa zijn. Dat is dus niet handig (en verstandig). Kennis van IT is noodzakelijk want in de keten van leerling en docent tot aan de IT-leveranciers speelt de opdrachtgever een cruciale rol. Mooie uitdaging voor 2015!

One thought on “In 2015 gaan we eindelijk iets begrijpen van IT

  1. Jan Joost zegt:

    Zeer goed en herkenbaar artikel! Ik ben zelf werkzaam voor een organisatie die digitale schoolborden verkoopt. Wat je nu nog helaas nog steeds ziet is dat de faciliteiten op de onderwijs instellingen aanwezig zijn, maar dat het gros nog geen gebruik maakt van de mogelijkheden. Dit omdat er vaak ook gewoon niet in verdiept word!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *