Gebrek aan communicatie

Communicatie inprojectenGebrekkige communicatie krijgt nogal eens de schuld van het mislukken van IT-projecten. Medewerkers voelen zich vaak onvoldoende betrokken tot het moment dat er iets wordt opgeleverd. Dan moeten ze ineens gaan uitvoeren ‘wat anderen hebben bedacht’.
In de tussentijd communiceren zij er trouwens zelf vaak lustig op los: bij de koffieautomaat, in besloten kamertjes, tijdens een lunchwandeling… Nodeloos te zeggen dat dat meestal geen positieve verhalen zijn. Waar gaat het mis?

IT-projecten hebben techniek als vertrekpunt. De eindgebruikers (een echte IT-term!) komen dan ook pas aan het einde van het traject in zicht. Natuurlijk worden zij weleens geïnformeerd over de voortgang, maar vaak blijft het daarbij. Effectieve communicatie impliceert tweerichtingsverkeer: er is een zender en een ontvanger en zij wisselen van rol:

zender-ontvanger

Van ZENDER via BOODSCHAP naar ONTVANGER verloopt vaak aardig. Maar de FEEDBACK functie verloopt vaak niet zo rechtstreeks als dit plaatje ons voorstelt (nee, de koffieautomaat telt niet mee). Hoe is de boodschap overgekomen? Heeft de ontvanger er hetzelfde beeld bij als de zender had?

hond_miscommunicatie

 

Veel scholen worstelen met de invoering van digitale toepassingen in de les. Docenten hebben het jarenlang zonder gedaan en de meesten vonden dat dat prima ging.

Om de digitale boot niet te missen, besluiten veel directies “dat elke docent in de les van digitale toepassingen gebruik moet maken”. Als de ONTVANGER het met deze BOODSCHAP moet doen, heeft dat tot gevolg er diverse beelden bij de ontvangers ontstaan: de één ziet voor zich dat hij ‘lesgeeft’ aan 26 laptops, de ander vindt een youtubefilmpje per les wel voldoende. Dat schept onduidelijkheid in het accepteren van de boodschap, laat staan dat het nemen van initiatief wordt gestimuleerd.

Om de digitale doelstelling van de directie te behalen is het dus nodig het feedback-kanaal maximaal te benutten. Daar zijn veel methoden voor. Een gezamenlijk gedragen visie op IT-toepassingen in de klas opstellen is een mooi begin, maar er is meer werk aan de winkel. Bijvoorbeeld processen zo inrichten dat gezamenlijk nadenken en implementeren van IT-toepassingen de leerkracht geen tijd kost maar juist zorgt voor lastenverlichting.
Met als belangrijk ‘neveneffect’ dat de docent niet langer het gevoel heeft alleen ontvanger te zijn, maar zich ook zender voelt.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *