Stop met leiding geven aan verandering

No managementIn de Volkskrant van zaterdag 24 januari jl. stond een hartverwarmend artikel. Het ging over demente bejaarden die in een verzorgingshuis woonden waar alleen ‘handen aan het bed’ werkten. Geen teamleider, coördinator of leidinggevende. De uitvoerende krachten regelden alles zelf.

Dat het er anders aan toe ging dan in ‘normale’ verzorgingshuizen werd als snel duidelijk. Er werkten veel vrijwilligers mee in het huis, vaak familie van de demente ouderen. Zo was er een man die kookte één keer per week voor zijn vader en alle andere bewoners. Hoefde hij niet elke week een uur zwijgzaam tegenover zijn ouwe vader te zitten, maar had hij een gezellige avond met alle aanwezigen.

Het runnen van een verzorgingshuis op deze manier is een hele andere dan de traditionele. Je zou zeggen dat dat nogal een veranderproces moet zijn geweest. Niks ervan, één van de medewerkers vertelde: “We kregen budget en gingen samen bedenken hoe we alles het beste konden organiseren. Dit is het geworden.”

Sturing
Veranderen is van alle tijden. Tegenwoordig is veranderkunde zelfs een vak dat veelal draait om het controleren en sturen ervan. Zo worden veranderingen vaak ingezet. Ook in het onderwijs. Ongeacht wie er kwam met een nieuw idee, pas als de directie instemt lijken we echt uit de startblokken te mogen komen. En de directie is er niet zomaar uit. Het gaat immers om leerlingen, minderjarigen en ook belangrijk: voldoet het idee wel aan de geldende eisen en wat zou de inspectie ervan vinden?

ICT in de klas
Veel leerkrachten gebruiken tegenwoordig een vorm van ICT in de klas. Ze proberen wat, kijken wat werkt en hopelijk zoeken ze hun vakgenoten daarbij op. Zo doet de befaamde ‘olievlek’ hopelijk zijn werk.
Op zekere dag besluit de directie dat er iets moet veranderen: er moet aantoonbaar gebruik worden gemaakt van digitale leermethoden. Een nader plan volgt. De leerkrachten stoppen met nieuwe initiatieven: er wordt immers van hogerhand over nagedacht? Welke richtlijnen komen er? In plaats van de verandering daar te laten plaatsvinden waar hij hoort (in de klas) is de verandering verplaatst naar de directiekamer. Daar wordt door een select gezelschap gediscussieerd, afgewogen en besloten.

Logisch? Ja. Werkt het? Nee, vaak niet. Want het is goed mogelijk dat leerkrachten minder gemotiveerd zijn nu regels worden opgelegd of bang worden dat ze niet aan de gestelde eisen kunnen voldoen. In het ergste geval voelen ze zich niet meer verantwoordelijk voor de ICT-component tijdens de lessen.

In plaats van de verandering te controleren, kan de directie zich beter richten op het faciliteren van de verandering en wel op de plaats waar deze hoort, in de klas. Kijk maar naar dat verzorgingshuis.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *