#Onderwijs2032: waarom ik me erover opwind

#Onderwijs2032Een reblog van Frank van Esch, Vz CvB van INOS: Op 12 februari is het platform #Onderwijs2032 officieel van start gegaan. Het is een initiatief van het ministerie van OC&W. Dit platform bestaat uit experts van binnen en buiten het onderwijs en wordt voorgezeten door Paul Schnabel, de oud-directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau. Het platform gaat in opdracht van het kabinet een advies schrijven dat antwoord geeft op de vraag welke kennis en vaardigheden leerlingen nodig hebben om optimaal in onze toekomstige samenleving te participeren.

Vorige week, onderweg in de auto, hoorde ik een interview met Paul Schnabel over zijn rol in dit platform. Ik merkte dat ik me zat op te winden, zonder direct te kunnen benoemen waarom. Ik heb een aantal lezingen van hem bij mogen wonen en heb veel waardering voor de man. Daar kan het dus niet aan liggen. Maar waarom dan die opwinding? Het zal een stapeling zijn van irritaties die met dit onderwerp te maken hebben. Een antwoord op de vraag welke kennis en vaardigheden leerlingen nodig hebben? Als een van onze schooldirecteuren me daar geen antwoord op kan geven, moet ik volgens mij een pittig gesprek met hem of haar hebben: als je dat niet weet, ben je dan wel geschikt voor je vak? Een leerkracht die op deze vraag niet met enthousiasme gaat vertellen welke ideeën hij of zij daar bij heeft? Onderwijs heeft met passie en roeping te maken. Heb je die dan als leerkracht wel voldoende?

Mijn irritatie heeft te maken met de aandacht die er is voor het WAT en het WAAROM we iets willen bereiken, terwijl ik als bestuurder zo graag het landelijk gesprek over het HOE zou willen hebben. Over het wat en waarom zijn al vele boeken volgeschreven. Iedereen in het onderwijs heeft de mond vol over “21st century skills”, of liever “de vaardigheden van de 21e eeuw”. Knippen en plakken, zou ik het platform mee willen geven. Of zoals leerlingen tegen je zeggen: ik hoef dat niet te bedenken, ik google dat wel even. En elke 12-jarige voegt daar aan toe: via 3 verschillende bronnen en Wikipedia hoort daar niet bij.

En over het HOE heb ik wel ideeën. Spreek schoolbestuurders daar op aan, en stevig ook. Laat ze daar verantwoording over afleggen. Laat ze bewijzen wat ze aan scholing en training van medewerkers doen. Laat ze aantonen hoe zij hun visie, die zo mooi op papier staat, in praktijk brengen. En of ze als leider voorop gaan in die verandering. Laat ze aantonen hoe ze ruimte geven aan medewerkers en scholen om te iets nieuws uit te proberen, misschien te falen maar zo wel te leren.

En als scholen kunnen we wel ook wel wat hulp gebruiken. Schaf de belachelijke manier van financieren van het voortgezet en middelbaar onderwijs af, waarin vermijden van risico beloond wordt. En dus een leerling liever niet laat doubleren of bij twijfel te gaan voor de doorstroming naar HAVO in plaats van VWO. Zodat daarmee de druk van de CITO en andere testen af gaat en ouders meer vertrouwen dan hun kind op de goede plek komt. Laat de inspectie ons bevragen op hoe we ons aanbod van lesstof richting vaardigheden van de 21e eeuw veranderen. Laat ze ons kritisch bevragen, maar vooral ook meedenken en advies geven. En werk alle landelijke regelingen waarin er meer geld naar onderwijs zo uit, dat ze voor scholen te begrijpen zijn. Zodat het geld ook sneller besteed wordt aan de dingen waar we het op zich over eens zijn.

Onderwijs 2032. Dat gaat volgens mij over de kinderen van mijn kinderen. Zoveel tijd hebben onze leerlingen van nu niet.

Frank van Esch, Voorzitter CvB,

INOS, St. Katholiek Onderwijs Breda

www.inos.nl

www.grenzeloosleren.net

onderwijs2032

One thought on “#Onderwijs2032: waarom ik me erover opwind

  1. Niek Scholts zegt:

    Volledig mee eens! Ik had vergelijkbare irritatie bij het filmpje van de VO-raad, verspreid via kennisnet, over de leerling van 2020.
    We (ze) blijven weer zweven op een witte (niet eens een rose) wolk, ver boven de praktijk, eigenlijk nog erger, achter de praktijk aan!
    We moeten onze rol pakken, de leiders ook, en met onze “poten” in de klei ons werk doen. Daarbij kijken en luisteren we nauwkeurig naar de leerlingen en hun ouders. Ik begreep dat de onderwijsbond die als eerste buiten de discussie wil houden. “Wij als professionals lossen het wel op”, hoorde ik de voorzitter verklaren op TV.
    Onderwijs is een manier van leven. Dat doe je samen. Hoe? Daar vind je samen een manier voor. Iedere keer opnieuw.
    Niek Scholts
    ICT-onderwijs innovator
    OZHW voor PO en VO

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *