Wie is verantwoordelijk?

Vandaag moest ik een handtekening zetten onder het huiswerk Duits van mijn zoon van 14. Hij had al een paar keer zijn huiswerk niet of erg slordig gemaakt en lette bovendien niet op in de les. Dat wist ik want zijn docente had me ook al gebeld. In zijn schrift stonden in fel rood aanwijzingen over wat ik na moest kijken en vervolgens stond er – eveneens in rood – ‘handtekening ouders: ….. ‘

Op een onderwijsblog las ik dat een leerkracht tijdens een 10-minuten gesprek aan een jongen van 15 had gevraagd of hij verwachtte dat zijn moeder dat jaar naar 4-VWO zou overgaan. De moeder kreeg een kop als een biet.

verantwoordelijk

Blijkbaar nemen wij in ons werk en thuis verantwoordelijkheden over van kinderen die het dragen van deze verantwoordelijkheden juist zouden moeten leren. Helaas denk ik dat mijn sexe (vrouwen) daartoe meer geneigd is dan mannen. Toch lijkt het mij niet de goede weg. Ons hele leven leren we en we leren vooral als we zelf de consequenties dragen van onze acties.

Hoe zit dat in organisaties? Hoe passen we ons aan aan de voortdurende veranderingen die vaak middels projecten worden geïmplementeerd?
Een RASCI-tabel kan inzicht geven in de diverse rollen die mensen spelen in het transformatieproces:

R = responsible: wie is verantwoordelijk voor de uitvoering?
A = accountable: wie is eindverantwoordelijk voor het resultaat?
S = supportive: wie is nodig ter ondersteuning?
C = consulted: wie worden geraadpleegd?
I = informed: wie worden geïnformeerd?

Bij veel ICT-projecten krijgt een externe projectleider de ‘R’ rol: hij zorgt voor de daadwerkelijke uitvoering en aansturing van de projectmatige activiteiten. Eindverantwoordelijk (A) is de directie of het bestuur. Leerkrachten, leerlingen en andere betrokkenen krijgen de rol van ondersteuner (S) of adviseur (C).

Hoe zou het zijn als we de leerkracht verantwoordelijk zouden maken voor de uitvoering? En de externe specialist de adviserende en ondersteunende rol zouden geven?
Projecten zijn immers al lang niet meer een waterval waarbij we projectactiviteiten kunnen plannen over langere tijd. ICT-trajecten vergen voortdurende aanpassing die juist in de praktijk hun beslag moet krijgen en wie kunnen we daarvoor beter verantwoordelijk maken dan de leerkracht zelf?

Als de docente Duits en ik mijn zoon de verantwoordelijk voor het maken van zijn huiswerk ontnemen, komt dat zijn werk en gedrag niet ten goede. Hij heeft een onvoldoende nodig, liefst een hele dikke, misschien blijft hij zelfs wel zitten. Ik denk dat hij daar uiteindelijk wel van leert.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *