Lerarenfonds: de leerkracht is aan zet

lerarenfondsIn Trouw stond deze week een artikel over leerkrachten die proberen het onderwijs van “onderaf” te vernieuwen. “Hoop van het onderwijs: de topleraar”, zo luidt het artikel. In dit artikel wordt ook gerefereerd aan het Lerarenfonds. In oktober komt Eur 5 miljoen beschikbaar voor leerkrachten die goede ideeën hebben om het onderwijs te vernieuwen.

 

Lerarenfonds (bron: www.onderwijscoöperatie.nl)

Vanaf komend schooljaar krijgen leraren in het primair en voortgezet onderwijs de beschikking over een nieuw Lerarenfonds van 5 miljoen euro. Staatssecretaris Sander Dekker (OCW) stelt het geld beschikbaar. Doel is het stimuleren van vernieuwend denken onder leraren over hun eigen professionalisering en de kwaliteit van onderwijs. De leraar is de centrale spil, niet als uitvoerder maar als creatieve architect van het onderwijsproces in de klas en in de school. Leraren richten zelf het nieuwe fonds in, selecteren en beoordelen de ideeën, begeleiden elkaar bij de uitvoering en delen de opgedane kennis met elkaar.

Het Lerarenfonds is op vier pijlers gestoeld: indienen en selecteren van ideeën door leraren, begeleiding van leraren door ervaren coaches, het opzetten van lerarenlabs waar kennis en ervaring wordt opgedaan en het delen van de opbrengsten onder leraren (netwerken creëren).Het Lerarenfonds is vernieuwend in die zin dat nu individuele leerkrachten een voorstel kunnen indienen. Tot nu toe moest dit door een school gebeuren.

 

Vernieuwend maar ook weer niet

Het Lerarenfonds is vernieuwend in die zin dat individuele leerkrachten met vernieuwende ideeën een financiële van maximaal Eur 7.500,– of maximaal Eur 75.000,– kunnen indienen. Bij voorgaande stimuleringsregelingen konden uitsluitend scholen of schoolbesturen aanvragen indienen. Voor het overige verschilt de aanpak echter nauwelijks van bijvoorbeeld de Doorbraakprojecten zoals die door de PO-raad, VO-raad en Kennisnet worden geïnitieerd.

 

Bomen en het bos

Hoe goed bedoeld ook zie ik wel een risico in weer een nieuw initiatief. Net als het ministerie van Volksgezondheid lijkt het minsterie van OCW de strategie van “laat duizend bloemen bloeien” te hanteren. Hoe goed dit ook is om mensen te stimuleren nieuwe ontwikkelingen op te pakken, het gevaar is wel dat er een zeer versnipperd landschap ontstaat waarbij iedereen het overzicht verliest en uiteindelijk veel tijd, geld en energie verloren gaat. Steeds vaker hoor ik van leerkrachten de klacht dat zij door de bomen het bos niet meer zien als het om onderwijsvernieuwing gaat. Het aantal initiatieven is schier oneindig, evenals het aantal bronnen waar je informatie met betrekking tot onderwijsvernieuwing vandaan kunt halen. Meer regie lijkt dan ook wenselijk.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *