Wanneer breekt het doorbraakproject nu eens echt door?

doorbraakprojectAfgelopen weken hebben we bij Expanding Visions weer een aantal goed bezochte lezingen mogen houden. Onderwerp was de regievoering op IT in het onderwijs. Ikzelf sprak daar vooral over de noodzaak tot architectuur. Vaak geen eenvoudig en al helemaal geen sexy onderwerp. Na afloop was iedereen het er echter wel over eens dat dit een cruciaal onderdeel is van een goede IT huishouding. Maar hoe zat het ook al weer?

Op menig school zitten docenten aan het einde van de lesdag braaf de resultaten van die leerlingen over te typen van het ene systeem naar het andere systeem. Het zou mooi zijn als toetsresultaten (uit welke bron dan ook) automatisch in een cijferadministratie terecht zouden komen. Maar dat gebeurt nog veel te weinig. Het fnuikende is dat dit een sluimerend probleem is wat op korte termijn een desastreus effect kan hebben op de toepassing van IT in de klas. Nu is het leed (van die docent) wellicht nog te overzien, maar de sterke toename aan educatieve software waar leerlingen (ook) toetsen in doen gaat de komende tijd exploderen. Dat klinkt goed maar voor je het weet zit die docent tot 11 uur ’s avonds achter z’n toetsenbord gegevens over te tikken. En een van de doelen van IT in het onderwijs was toch ‘automatiseren’?

Bij de overheid zijn er al lang geleden afspraken gemaakt over hoe IT gestandaardiseerd dient te worden. Gemeenschappelijke afspraken over de inrichting van de IT omgeving en de wijze waarop (bijvoorbeeld) gegevens tussen verschillende systemen en organisaties wordt uitgewisseld zijn vastgelegd in architectuur principes. Dit heet de Nederlandse Overheid Referentie Architectuur (NORA). Voor onder andere gemeenten (GEMMA) en provincies (PETRA) zijn hier afgeleide principes voor opgesteld. En zo kunnen deze organisaties op gestandaardiseerde wijze hun digitale dienstverlening op elkaar afstemmen. Nu is het niet zo dat er binnen het onderwijs op dit vlak helemaal niets is gebeurt de afgelopen jaren. Verre van dat zelfs.

Een van de doorbraakprojecten met ICT binnen het domein onderwijs betreft doorbraak in de keten. De doelstelling is als volgt: “In de keten van toegang tot het gebruik van digitale leermiddelen moeten systemen soepel en betrouwbaar met elkaar samenwerken, ongeacht wie de leverancier is. Ook moeten leraren en leerlingen snel en eenvoudig inzicht hebben in de voortgang van het leerproces. De ontwikkeling en implementatie van standaarden voor bijvoorbeeld het uitwisselen van informatie over de voortgang van de leerling wordt daartoe versneld. Voor aanbieders komt duidelijkheid over de standaarden die scholen vragen en brengen we ze samen met aanbieders in de praktijk.”

Binnen het programma Educatieve Content Keten (ECK) zijn hierover duidelijke uitspraken gemaakt. Er is zelfs een standaard gedefinieerd voor gegevensuitwisseling, de Uitwisseling Leerlinggegevens en Resultaten (UWLR). Klinkt geweldig maar voordat u nu gaat juichen: dit bestaat al jaren. De vastlegging vond al 4 jaar geleden plaats. En in de praktijk van vandaag zien we er nog erg weinig van terug. Sterker nog, er zijn meerdere (grote) softwareleveranciers die helemaal niet meedoen aan dit programma. De kans is groot dat deze partijen hun eigen standaarden gaan beginnen. En mocht u dan op een gegeven moment willen overstappen naar een andere softwareleverancier is de kans groot dat u vervolgens uw gehele IT omgeving moet gaan verbouwen. Er zijn veel organisatie in dit land waar, om bovengenoemde reden, de innovatie totaal tot stilstand is gekomen. Kortom, de noodzaak is er maar het ontbreekt klaarblijkelijk aan urgentie en/of besef. Als we de IT puinhoop op school willen voorkomen is het dus tijd voor een echt doorbraakproject. Maar dan wel op korte termijn.

 

2 thoughts on “Wanneer breekt het doorbraakproject nu eens echt door?

  1. singu zegt:

    Tijd voor ‘pas toe of leg uit’ principes in de Onderwijsketen lijkt mij….. Of definieer als onderwijs zelf standaarden en geef aan dat je niets inkoopt wat niet aan voldoet aan die standaarden, toon visie en lef…

    Dat is het omgekeerde Basispoort effect: Basispoort werd de PO scholen opgedrongen, maar helaas ontbreekt het lef om dan te zeggen: dat willen we niet, geef ons geld maar terug. Nee, wat doet men: een houding aannemen in de trant van ” als we dat niet doen kunnen we geen les geven..’ wat uiteraard complete kul is. Het effect is dat de markt dit doorziet, waardoor de scholen onderhevig blijven aan dit gedrag.

    Een harde constatering?: de beleidsmensen in de onderwijsketen ontbreekt de kennis, kunde en visie over waar ze nu wel of geen grip op moeten willen krijgen…dit geldt ook voor de raden. Scholen zelf moeten erop kunnen vertrouwen dat de beleidsmensen en raden dit voor ze oplossen, maar tsja het blijft aanmodderen.

  2. m.a.sombroek zegt:

    Je betoog klopt. Er vindt een herhaling plaats, wat je beschrijft had 5 jaar geleden ook geschreven kunnen worden. Dat geeft te denken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *