TV kijken 2.0: kansen voor het onderwijs!

On demandMet de feestdagen werd weer eens pijnlijk duidelijk dat de TV zoals wij die kennen op zijn laatste benen loopt. En dan bedoel ik niet het kastje zelf, maar de manier waarop we naar dat ding kijken. Het hoogtepunt in het aanbod van films bij de traditionele media was Home Alone 1 tot en met 7 (of zoiets). En als je al überhaupt de aandrang niet kon weerstaan om die films te kijken werden ze ook nog eens uitgezonden op een tijdstip dat je net aan het kerstdiner zat. Maar TV kijken 2.0 is inmiddels definitief doorgebroken. TV on demand aanbieders als HBO en Netflix zetten de nieuwe norm. En dat gaat veel sneller dan alle dinosaurussen bij de NOS en RTL’s van deze wereld de afgelopen jaren nog massaal in koor riepen: ‘zo’n vaart gaat dat niet lopen’. Dus wel.

Alleen Netflix heeft in 2015 in Nederland al 600.000 nieuwe abonnees weten te strikken. Wereldwijd hebben ze inmiddels ruim 53 miljoen kijkers en deze week werd aangekondigd dat Netflix nu echt wereldwijd beschikbaar is. Nou ja, bijna dan: Noord-Korea blijft nog even achter. Het succes van dit type aanbieders van videocontent zit vooral verscholen in de begrippen kwaliteit en gemak. Allereerst de aangeboden content. Series van HBO en Netflix vallen regelmatig in de prijzen. Topacteurs en kwaliteitsdrama gaan hier hand in hand. Vervolgens de beeldkwaliteit. Die is inmiddels (veel) beter dan het aanbod van de traditionele TV aanbieders. En juist daar hebben zij zich massaal in vergist. TV over internet stond voor de Nederlandse omroepen toch vooral voor het kijken naar schokkerige filmpjes op je computer. De technische werkelijkheid heeft dit beeld volledig doen kantelen. Netflix zendt bepaalde content inmiddels uit in Ultra HD kwaliteit.

Tot slot het gemak. We kijken wanneer we dat willen naar wat we willen met een simpele druk op de knop. Lineair TV kijken loopt echt op zijn laatste benen. Dat wordt zoiets als een fax. Recent werd er nog gesuggereerd dat het wel meeviel. Er keken namelijk nog best wel veel mensen naar het 8-uur journaal. Dat klopt, en ook een voetbalwedstrijd zullen we nog wel live blijven bekijken. Maar er is een geheel nieuwe generatie (onze kinderen) die al volledig is overgestapt op TV kijken 2.0.

Genoemde ontwikkelingen bieden voor het onderwijs ongekende mogelijkheden. De technologie is inmiddels zo ver dat het maken en aanbieden van videocontent kinderlijk eenvoudig is. De ijzel die het noorden van het land recent teisterde legde ook het onderwijs plat. En wat zagen we in het nieuws? Een docente van een basisschool die op afstand kinderen les gaf door filmpjes op de Facebookpagina van de school te plaatsen. Een tablet en een account op facebook: meer was er niet voor nodig. Meer geavanceerd zou de ‘flipped classroom’ nu echt werkelijkheid kunnen worden. De techniek is op geen enkele wijze nog een belemmering en de doelgroep (de leerlingen!!) weten niet beter. De mogelijkheid om op deze wijze verdere invulling te geven aan gepersonaliseerd en gedifferentieerd leren lijkt bijna een kans voor open doel.

Zo eenvoudig is het natuurlijk niet. Een ver doorgevoerd flipped classroom concept vraagt namelijk heel veel van de docenten. Het is een andere manier van lesgeven en content moet worden gemaakt of in ieder geval worden verzameld en aangeboden. Loskomen van bestaande lesmethodes zou zomaar tot de consequenties kunnen behoren. Dat is een grote verandering en daarmee per definitie niet eenvoudig. Bezint eer gij begint is dus het credo. En focus op de juiste dingen. Projectgroepen op scholen die zich oeverloos bezig houden met de keuze over welke tablet men wil gaan gebruiken moeten direct worden opgeheven. Het gaat om het toepassen, niet om de techniek. Dat heeft die eerder genoemde docente wel aangetoond: de techniek is ‘peanuts’.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *