Beter onderwijs door samenwerken?

kwaliteit-onderwijsWel als je het artikel in De Correspondent over het LeerKRACHT initiatief van Jaap Versfelt moet geloven. Titel van het artikel: Het onwaarschijnlijk simpele recept voor beter onderwijs: leraren die samenwerken. Maar is samenwerking de echte oplossing? En hoe makkelijk is het om leraren te laten samenwerken?

 

LeerKRACHT

Binnen LeerKRACHT werken leerkrachten op vier manieren samen:

. ze kijken bij elkaar in de lessen

. ze bereiden samen lessen voor

. ze vragen feedback aan leerlingen

. ze organiseren bordsesies.

Het laatste houdt in dat leerkrachten in kleine groepen bijvoorbeeld wekelijks verbeterpunten definiëren die zij de week erna kunnen doorvoeren. Vervolgens wordt de week erna gekeken wat er van terecht gekomen is en wordt een volgend verbeterpunt gedefinieerd. Op deze manier wordt in kleine stapjes de kwaliteit van het onderwijs naar een hoger plan getild.

Inmiddels wordt de methode op  ca 500 scholen toegepast. Onderzoek van de Universiteit Utrecht heeft volgens Johan Visser, auteur van het artikel in De Correspondent, uitgewezen dat de methode kleine maar positieve resultaten heeft voor het functioneren van leerkrachten.

 

Is samenwerken de kern?

Samenwerken is cruciaal om kwaliteit te kunnen leveren. Scholen waar de samenwerking stroef verloopt zullen in de breedte ongetwijfeld minder presteren dan scholen waar goed wordt samengewerkt. En volgens mij gebeurt het ook al op heel veel manieren. Niet voor niets wordt op scholen de term schoolteam gehanteerd. En als je ergens iets van teamspirit kunt ervaren is het op veel scholen. Er is sprake van een hechte groep collega’s die iedere dag tientallen zo niet honderden afstemmingsmomenten met elkaar heeft over bijna evenveel onderwerpen. Aan samenwerking dus geen gebrek. Is dat de garantie voor kwalitatief goed onderwijs? Nee ,want de groepscultuur kan er ook één zijn die kwaliteitsverbetering in de weg staat.

 

Het gaat om de juiste attitude

Om excellent onderwijs te leveren gaat het er vooral om dat zowel een schoolleider als het overgrote deel van het team “de drang naar voren” heeft.

De schoolleider moet de juiste attitude hebben omdat hij/zij het team moet faciliteren. Dit komt ook goed tot uitdrukking in het artikel in De Correspondent. Er wordt een school beschreven waar het rooster zo is ingevuld dat docenten 1 dag in de week aan het begin van de dag allemaal tegelijk 1 uur beschikbaar hebben voor de bordsessies. Gesteld wordt dat wanneer dit uur niet gefaciliteerd zou worden de bordsessies waarschijnlijk snel zouden vervallen.

Ideaal is als ook het overgrote deel van het team de juiste attitude heeft omdat het nu eenmaal zo is dat kwaliteitsvebetering veel makkelijker werkt als iedereen mee doet.  Dan loop je namelijk minder het risico dat resultaten die in het ene leerjaar geboekt zijn in het volgende weer afgebroken. Waardoor je nooit de beoogde resultaten bereikt die nodig zijn om van een olievlekwerking te kunnen spreken.

Kortom, de juiste attitude bij de schoolleider is cruciaal. De juiste attitude bij het merendeel van het team is zeer gewenst. Maar hoe bereik je dat? Het mooiste is als het uit de mensen zelf komt. Maar dat is niet altijd zo. In dat geval is het raadzaam om te werken aan awareness. Dit kan bijvoorbeeld door gebruik te maken van feedback van leerlingen en ouders. Iets wat voor een deel ook in LeerKRACHT gebeurt. Wat dat betreft vindt ik LeerKRACHT een mooie methode, die zeker ook kan bijdragen aan de juiste attitude.

Wat wellicht ook kan is met een kleine groep binnen het team beginnen met LeerKRACHT, sturen op resultaten op korte termijn en die breed uitventen. Maar dan geldt wel dat een probleem veel meer motiveert dan een kans. Wat dat betreft helpt externe druk (ontevreden leerlingen en/of ouders, een negatief inspectierapport) waarschijnlijk meer.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *