Zijn multi-touchscreens geen geldverspilling?

multitouchscreenDe afgelopen 10 jaar zijn in ieder geval vrijwel alle lokalen op basisscholen voorzien van een digibord. Het VO bleef in eerste instantie een beetje achter.  De laatste jaren zien we dat steeds meer basisscholen hun digiborden vervangen door multi-touchscreens, die tegelijkertijd ook in steeds meer VO-scholen verschijnen. Maar waarom eigenlijk? Wat is de functionele meerwaarde van deze relatief dure presentatiemiddelen?

 

Het waarom van digiborden

Digiborden zijn destijds aangeschaft om zowel dynamiek alsook interactiviteit van het onderwijs te vergroten. De dynamiek zit er in dat een digibord een middel is waarop makkelijk filmpjes en animaties getoond kunnen worden. De interactiviteit zat er in eerste instantie in dat leerlingen naar het bord konden komen om een opdracht uit te voeren. Iets waar met name het primair onderwijs het nodige van verwachte. Uiteindelijk is hier op veel plaatsen niet veel van terecht gekomen en wordt het digibord vooral gebruikt als een presentatiemiddel. Met de komst van toepassingen als Prowise Presenter en Gynzy is het bord met name in het PO voor veel leerkrachten onmisbaar, maar leerlingen doen weinig op de borden.

 

Waar komt de twijfel t.a.v. multi-touchscreens vandaan?

Multitouchscreens zijn de opvolgers van de digiborden. Met als voordeel een kwalitatief veel beter beeld, minder storingen en minder onderhoud. Een lamp vervangen hoeft bijvoorbeeld niet meer. Wil het beeld op een multitouchscreen ook achter in de klas te lezen zijn, dan moet het scherm minimaal een afmeting van 65 inch hebben. Een dergelijk scherm kost toch al snel Eur 3.600,– (inclusief PC-module en BTW maar zonder  muurbeugel).

Wat ik mij afvraag is waarom je dit geld zou uitgeven. Immers, een digibord staat toch symbool voor frontaal klassikaal onderwijs. Terwijl iedereen in het onderwijs het heeft over differentiatie en vergroting van de zelfstandigheid van leerlingen. Ben je dan niet meer gebaat bij zoveel mogelijk tablets en/of chromebooks?

Wat nu als je in een lokaal een flatscreen TV ophangt en de leerkrachten voorziet van bijvoorbeeld een iPad? Een dergelijke oplossing kost bij elkaar max Eur 2.000,– inclusief BTW( ook in dit geval zonder muurbeugel). Dat scheelt dus Eur 1.600,– per lokaal. Een school met bijvoorbeeld 12 lokalen spaart zo ruim Eur 19.000,– uit. Daarvoor koop je 50 Ipads of ca 75 chromebooks. Daarmee kun je dus bijna 2 respectievelijk 3 groepen tegelijkertijd 1 op 1 laten werken met bijvoorbeeld Snappet of Gynzy of ze vragen laten beantwoorden via Kahoot. Waarmee  interactiviteit en dynamiek in de klas gewaarborgd zijn, maar ook differentiatie een impuls krijgt en leerlingen de mogelijkheid krijgen zelfstandiger te werken. Bijvoorbeeld door te werken met een ELO en videoinstructie.

Uiteraard kun je ook kiezen voor Bring Your Own Device (BYOD) en het prijsverschil aan andere zaken besteden. Bijvoorbeeld aan de aanleg van een schooldekkend en goed gedimensioneerd WiFi-netwerk.

 

Wat mis je dan nog?

Vraag is wat je qua presentatiemiddelen mist als je kiest voor het hiervoor geschetste alternatief.  Het enige wat ik kan bedenken is dat je bijvoorbeeld niet voor kunt doen hoe je een bepaalde letter schrijft. Aan de andere kant: op een tablet kun je ook schrijven. Het enige wat je moet doen is dat je zorgt dat je het beeld van de tablet via WiFi naar het flatscreen kunt streamen. Dit kun je regelen met bijvoorbeeld een Chromecast of Apple-TV. En dan is er ook nog zoiets als Letterschool.nl, een vorm van videoinstructie om te leren schrijven.

Voordeel is ook nog eens dat wanneer de leerkracht alles vanaf een tablet naar de flatscreen streamed, de leerkracht continue met het gezicht naar de klas kan staan of bijvoorbeeld door de klas kan lopen tijdens de instructie,

 

Aandachtspunten

Als je op het punt staat de digiborden te vervangen omdat deze zijn afgeschreven, kijk dan goed waar je je geld in wilt steken. Mijns inziens zijn er goedkopere alternatieven dan multi-touchscreens,. Maar als ik iets over het hoofd zie hoor ik het graag. En wanneer je kiest voor het hierboven geschetste alternatief, houdt er dan wel rekening mee dat je een goed gedimensioneerd WiFi-netwerk nodig hebt (voor zover nog niet aanwezig of toch al niet gewenst/noodzakelijk). Oh ja, en kijk goed naar je verzekering. Want daar waar digiborden en multi-touchscreens niet zo interessant zijn voor het inbrekersgilde zijn tablets en Flatscreens dat wellicht wel. Kortom: genoeg stof om over na te denken. Laat daarbij vooral de onderwijskundige visie leidend zijn.

 

5 thoughts on “Zijn multi-touchscreens geen geldverspilling?

  1. Ben de Boer zegt:

    Ik weet niet op welke scholen u komt of waar u de informatie vandaan haalt maar uw verhaal over digiborden en touchscreens klopt van geen kant.. Op onze 30 po scholen worden ze i.i.g. wel interactief ingezet. Alleen al door de leerkrachten raken de borden al bijna oververhit door het gebruik van de leerkrachtassistent en andere methodegebonden leerkrachthulpmiddelen voor het digibord. Het ophangen van een simpele tv is zo 1990!
    Voor de prijs die u noemt hebben wij een 65″ touchscreen inclusief een in hoogte verstelbare voet!

  2. Tessa van Zadelhoff zegt:

    Dag Bert,

    Op het moment dat je een bord gebruikt als projectiescherm heb je gelijk. Maar is het mooie van een digibord of multitouchscreen niet juist dat het een instrument is voor leerkracht en leerling? Door gebruik te maken van interactieve tools kun je juist leerlingen ook het bord goed laten gebruiken bij de inoefening van de instructie. Doordat meerdere leerlingen samen kunnen werken aan het bord communiceren zij over mogelijke oplossingen. Dat heeft veel positieve kanten. Maar ook instructies en presentaties worden veel interactiever. Een groot voordeel van een digibord of touchscreen is dat je als docent veel meer het contact met de klas houdt. Wanneer je steeds achter je bureau moet gaan zitten om wat in te typen verlies je dat contact heel eenvoudig. Bovendien nodig je dan helemaal geen leerlingen meer uit om ook gebruik te maken van het bord want dan zitten ze achter jouw bureau. Het werken met een losse tablet kan bij bepaalde toepassingen maar niet overal.

    De vergelijking met een aanbod als Snappet gaat naar mijn idee totaal mank. Ik geloof absoluut niet dat dat de interactiviteit in de klas waarborgt. Dat zorgt juist voor traditioneel onderwijs met nieuwe middelen. Wij hebben binnen het bestuur de keuze gemaakt om alle digiborden met beamers te vervangen voor touchscreen en leerkrachten op te leiden om deze borden interactief te gebruiken. Een touchscreen of digibord is alleen traditioneel als je het ook zo gebruikt. Daarnaast maken we op iedere school (niet in ieder lokaal) gebruik van borden die je kunt kantelen tot een interactieve instructietafel. Daar werken dan vier leerlingen samen aan een opdracht of oefening. Kortom naar mijn idee zie je inderdaad wat zaken over het hoofd.

  3. Marty Kruller zegt:

    Dit is wel appels met peren vergelijken.

    Een touchscreen van 65 inch is gemiddeld 600-800 euro duurder dan een televisie.
    De garantie op een TV is 2 jaar op een touchscreen al gauw 5 jaar (afschrijving).
    Een TV is niet gemaakt voor het klaslokaal en intensief gebruik een touchscreen wel.
    Een touchscreen heeft gehard veiligheidsglas een TV niet. (gooi er maar eens een pen tegenaan).
    Een TV heeft geen anti-reflectieglas de meeste touchscreens wel.

    Bij het touchscreen reken je wel een pc maar bij de TV niet de IPAD en Apple TV (bij elkaar duurder al gauw 100-150 euro duurder dan een pc). Ook heeft de docent vaak toch al een pc nodig voor zijn/ haar reguliere werkzaamheden en de diverse lesmethoden.

    Maar goed een touchscreen oplossing lijkt nog steeds 500 euro duurder.
    Maar zet dan je afschrijving eens tegenover elkaar.
    TV + IPAD + Apple TV (1550 + 450 + 100 = 2100 euro) in 3 jaar circa 700 euro per jaar.
    Touchscreen + PC (2350 + 400 = 2750 euro) in 5 jaar is circa 550 euro per jaar.

    En dan neem ik het natuurlijk enigszins globaal berekend. Alles exclusief muurbeugel en montage (maar dat is voor een TV net zo duur als een touchscreen.

  4. Bert Van de Bovenkamp zegt:

    Allemaal goede aanvullingen. Punt van Marty met betrekking tot exploitatielasten is terecht. Had ik nog niet zo naar gekeken. Ik zou alleen de afschrijftermijn van in ieder geval de TV en de Apple-TV gelijk stellen aan die van het touchscreen. Dit om echt appels met appels te vergelijken 🙂 Per saldo is de oplossing met een TV en Ipad dan qua exploitatie nog steeds goedkoper, zij het dat het verschil idd niet heel groot is. En de initiële investering is natuurlijk ook beperkter. Uit de reactie van S van de Heijden blijkt wel dat een TV in combinatie met een tablet in de praktijk ook kan werken. Ik ben er dan ook nog niet van overtuigd dat een multitouchscreen vanuit functioneel oogpunt noodzakelijk is. Wel kan ik me voorstellen dat het bijvoorbeeld in het VO goed is een risico-analyse te maken waarin je ook afweegt of een TV niet te kwetsbaar is. Iets wat denk in het PO minder speelt, zeker in de lagere groepen. De door Tessa genoemde oplossing met een kantelbaar touchscreen waar kinderen om heen kunnen staan is natuurlijk een prachtige om kinderen op nieuwe manieren te laten samenwerken, maar dat is tot nu toe geen standaard oplossing voor iedere klas. Tessa geeft dit zelf ook aan. Is meer een oplossing die door meerdere groepen in de school gedeeld wordt.
    E.e.a. doet niets af aan mijn stelling dat je goed na moet denken over welke middelen je aanschaft gegeven je onderwijskundige doelstellingen en dat “er meerdere wegen zijn die naar Rome leiden”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *