Cloudmanagement : een sourcingvraagstuk

10 Jaar geleden was het nog overzichtelijk. Je regelde je IT zelf. Sommige organisaties besloten dat het beheren van IT niet hun kerntaken behoorde en gingen over tot outsourcing. Eén dienstverlener die verantwoordelijk was voor alle IT beheerzaken. Dit leidde tot wisselende successen. Belangrijkste knelpunten waren:

  • lijvige overeenkomsten die toch net niet alles afdekten,
  • beheersing van variabele kosten die vaak de pan uit rezen,
  • nakoming van hetgeen overeenkomen was,
  • de tijd die nodig was om procesmatig aan elkaar te wennen,
  • het contractueel aan elkaar vastzitten voor 3 – 5 jaar (vendor lock in).
  • het innoveren loopt stroef omdat dit lastig in een SLA of overeenkomst te vangen is. De dienstverlener wil graag vasthouden aan de afspraken voor de standaard dienstverlening die overeengekomen is..

Belangrijk leerpunt was ook dat 1ste lijn ondersteuning zo dicht mogelijk bij het primaire proces plaats moet vinden. Dit vraagt om een daarbij behorende inrichting van de servicedesk functie met een bij voorkeur vaste bemensing.

Deze vorm van outsourcing noemen we singlesourcing van de aanbodzijde van IT. (verticaal businessmodel)

Specialisten in plaats van generalisten

Inmiddels zien we dat IT dermate een vak van specialisten is geworden dat het ondoenlijk geworden is om alles in eigen beheer uit te voeren. Tegelijkertijd verschuift de focus van systeem beheer naar functioneel beheer. De cloudleverancier levert de servercapaciteit en voert het systeem beheer uit waardoor de behoefte aan een serverpark bij de klant afneemt.

De cloud heeft ook in het onderwijs zijn intrede gedaan en is inmiddels niet meer weg te denken. We krijgen met steeds meer cloud leveranciers te maken die gemanaged moeten worden. Dit geldt voor zowel de applicaties uit het onderwijsproces als de bedrijfskundige processen. En dan hebben we nog te maken met de werkplekapparatuur, het netwerk bestaand uit bekabeling, Wi-Fi, LAN en WAN. Deze variëteit aan benodigd expertises maakt dat een singlesourcing strategie een vlag is die de lading niet meer dekt. ‘Multisourcing’ is daarbij meer de regel dan uitzondering.

Multisourcing

Het voordeel van multisourcing (horizontaal business model) is dat de afhankelijkheid van één dienstverlener afneemt, wat operationele en strategische risico’s minimaliseert en ruimte voor competitie creëert. Multisourcing is onontkoombaar en biedt voordelen. U krijgt daar wel een vraagstuk voor terug. Namelijk het voeren van regie over meerdere partijen. Hiervoor is een sourcingstrategie nodig en een vertaling hiervan naar de operatie.

Met uw leveranciers sluit u Service Level Agreements (dienstenniveau) af die betrekking hebben over hetgeen geleverd moet te worden. Vaak wordt vergeten om af te spreken hoe leveranciers operationeel met elkaar om dienen te gaan en wat u als doelstellingen heeft. Dit is noodzakelijk om vingerwijzen te voorkomen waarbij u met de gebakken peren kan blijven zitten. Dit kan door middel van een Operational Level Agreement (OLA) en het combineren met Key Performance Indicators (KPI’s). Hierbij is de OLA in het onderwijs nog een betrekkelijk nieuw fenomeen. De KPI’s komen voort uit de behoeften die business (de vraagkant) van de organisatie specificeert.

Het IT regiebureau

Vervolgens kunnen deze instrumenten gebruikt worden om regie te voeren op uw IT. Het op deze wijze voeren van regie kunt u zelf inrichten of bij een gespecialiseerde partij beleggen. Bij EV noemen we dit het IT regiebureau. Het IT regiebureau slaat de brug tussen vraag en aanbod en draagt zorg voor het samenspel van (cloud)leveranciers. Heeft u al een sourcingstrategie en hoe wordt deze vorm gegeven?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *