«

»

De CD-hoesjes van juf Krista: Den Haag moet zich schamen!

binnenhofAfgelopen week stond er een artikel in het AD met de titel “Weg met de vinger in de lucht”. Nee, niet de middelvinger, maar de wijsvinger die kinderen in de klas opsteken als ze antwoord willen geven op een vraag van de juf. Of de juf een vraag willen stellen. Aan het woord waren een aantallen juffen uit het PO. Bij het verhaal van juf Krista sprongen de tranen in mijn ogen. Niet van het lachen, maar van verdriet.

Weg met de vinger in de lucht

Het genoemde artikel gaat volgens de betrokken journalist over het feit dat steeds meer meesters en juffen op zoek zijn naar nieuwe manieren om leerlingen een beurt te geven. Dit om ervoor te zorgen dat alle kinderen tijdens de les aan het woord komen en meedenken en niet alleen de slimmeriken. Juf Marloes heeft het naar eigen zeggen goed voor elkaar. Zij heeft een digitaal rad van fortuin met daarop de namen van de kinderen uit haar groep. Door virtueel aan het rad te draaien is het iedere keer weer een verrassing wel kind een beurt krijgt. Waarmee het beoogde effect wordt bereikt. Bij het verhaal van juf Agathe van een school uit Zeeland kreeg ik het al moeilijk. Zij heeft een pot met ijsstokjes gemaakt met daarop de namen van alle leerlingen uit haar groep. Zij deelt beurten uit door een stokje uit de pot te trekken. De kinderen vinden het volgens haar heel spannend.

Waar het zoals gezegd mis ging was bij het verhaal van juf Krista. Deze hardwerkende juf is blij dat zij 30 oude CD-hoesjes heeft weten te bemachtigen waarop kinderen met een stift het antwoord kunnen schrijven als zij een vraag aan de klas stelt. De kinderen houden dan allemaal het bordje omhoog en zo doet iedereen mee. Bij de volgende vraag wissen de kinderen het vorige antwoord uit en schrijven het nieuwe antwoord op. Serieus! En dat in 2017 in Nederland.

Wat is het probleem?

Juffrouw Krista is zeker niet het probleem. Zij is één van de vele hardwerkende leerkrachten die er alles aan doet om eigentijds onderwijs te geven. Waar zij volgens mij net als de juffen uit de andere verhalen naar op zoek is, is om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. O.a. door meer interactie in te bouwen. Maar ook door meer te differentiëren en leerlingen meer te betrekken bij hun eigen leerproces en hen zo te leren leren. Juffrouw Krista is een leerkracht die toch al niet krijgt wat zij verdient en vervolgens wel van haar eigen geld allerlei spulletjes koopt om dit te bereiken. Juf Krista is net als de juffen uit de andere verhalen een held die tekort wordt gedaan door de politiek in Den Haag.

We geven in Nederland met elkaar doodleuk 75 miljard per jaar uit aan de gezondheidszorg. Waardoor de zorg nog beter wordt, mensen nog langer leven .. en de komende jaren alleen maar nog meer geld nodig is voor de zorg. Alle partijen roepen nu al dat er geld bij moet. We geven met elkaar 78 miljard uit aan sociale zaken en werkgelegenheid en als enkele politieke partijen hun zin krijgen wordt ook dit meer omdat de pensioengerechtigde leeftijd weer terug moet naar 65.

Voor het opleiden van in totaal zo’n 4 miljoen leergierige kinderen en jongvolwassenen (studenten) is in totaal nog geen 30 miljard beschikbaar. Met als gevolg dat juf Krista in de Kringloopwinkel op zoek moet naar lege CD-hoesjes om haar onderwijs op de gewenste wijze vorm te geven.

Wat is er nodig?

Volgens mij moeten de prioriteiten  anders worden gelegd en moeten we veel meer willen investeren in de generatie die de toekomst heeft. Waarom zorgt men er in Den Haag niet voor dat scholen kunnen investeren in bijvoorbeeld IT? Dat er bij voorkeur voor iedere kind een eigen device beschikbaar is? Nee, wat doen we? Als scholen voorzichtig proberen de vrijwillige ouderbijdrage te verhogen om hun droom te verwezenlijken stellen we bij wet een maximum voor de vrijwillige ouderbijdrage vast. Waar slaat dat op? Zorg voor een compensatieregeling voor ouders die het echt niet kunnen betalen. Of zorg dat scholen het geld zelf hebben. Maar zorg in ieder geval dat iedereen op een professionele manier aan de slag kan met de gewenste verbeteringen.

Boodschap voor Den Haag

Op de voorpagina van hetzelfde AD stond vanmorgen dat uit onderzoek is gebleken dat Nederlanders helemaal niet zo boos zijn als werd gedacht. Nou, na het lezen van het artikel op pagina 3 was ík wél boos. Op pagina 5 van hetzelfde AD stond een artikel met de titel “De kracht van schaamte is enorm”. Hoewel ik besef dat ik de titel van het artikel volledig uit zijn verband ruk (ging over sexting en alle verschrikkelijke gevolgen daarvan) is – in de hoop dat er in deze verkiezingstijd iets gebeurt – mijn boodschap aan Den Haag: Schaam je diep!

Voor de CD-hoesjes van juf Krista, voor de Wet Werk en Zekerheid en voor al die andere besluiten die het onderwijs tekort doen.

Gerelateerde berichten:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Je mag deze HTML-tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>